Vrouwenconferentie nieuws

Gedicht "Scherven"

30-10-2017

2017-10-30

Vol dankbaarheid kijken we terug op twee gezegende weekenden! Wat hebben we genoten het samenzijn in de naam van Jezus! Nu we beide conferenties achter de rug hebben, plaatsen we graag het gedicht dat Florianne Kruijt schreef tijdens het Mariamoment op vrijdag. Prachtig de inhoud van de lezingen verwoord in één gedicht. Wat heb jij een prachtige gave ontvangen van onze Hemelse Vader en bedankt voor het delen met ons, Florianne!

Scherven
Daar loop ik met mijn mandje,
maar niet met scherven van geluk
't Zijn scherven van pijn, faalangst
en o wat ben ik druk.

 

Daar loop ik met mijn mandje en God
wat voelt dat zwaar.
Ik wil niet verder sjouwen en slepen,
ik ben echt zo klaar!

 

Daar loop ik met mijn mandje vol scherven,
ik weet niet eens meer wat het eigenlijk was.
En wil ik het zelf repareren 
dan snij ik mij aan het glas.

 

Dus ga ik met mijn mandje,
de schaamte maar voorbij.
En zeg tegen U, heel zachtjes;
"Dit is eigenlijk alles van mij".

 

Meer kan ik U niet geven,
Al lijkt het nog zo veel.
't Zijn alleen maar scherven,
maakt U het maar weer heel.

 

Want ik wil Thuis gaan komen,
terugkeren naar waar U bent.
En dat betekent afscheid nemen
en mijzelf laten zien zoals U mij kent.

 

Daar loop ik met mandje,
de scherven weggedaan.
Samen met U geruimd 
en Uw weg in gaan slaan.

 

Mijn mandje wil ik gaan vullen
met durf, geloof en moed.
Samen met U op huis aan
en weten: Thuis is het goed!

 

@Florianne Kruijt, Lunteren 2017

 

230